Review Da Book - "Mount Olympus: The Quest for Ambrosia", John Hiller

 

Mount Olympus. 

Whatever Happened to Those Guys?!


***
John Hiller

For my review in English (Goodreads) click HERE

Οι παλιοί εδώ μέσα θα θυμούνται ίσως αυτό...

https://pumpeduppages.blogspot.com/2015/01/review-da-book-mount-olympus-whatever.html

Οι νέοι μπορούν να πατήσουν στο παραπάνω link ώστε να δουν πώς ξεκίνησε το ταξίδι μου με τον John Hiller και τα βιβλία του...

Έπειτα από αυτό πάμε στο sequel.

Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι να βγει αυτό, το δεύτερο βιβλίο της ιστορίας. Οι λόγοι πολλοί. Το ταξίδι μεγάλο και είχα την τιμή να το ακολουθώ, καθώς είμασταν σε αρκετά συχνή επικοινωνία με τον συγγραφέα.

Μετά πέρασε πάλι αρκετός καιρός μέχρι να το αγοράσω. Καραντίνες, δεν υπήρχε στα ελληνικά βιβλιοπωλεία, too many books so little time κλπ κλπ κλπ.

Θυμάμαι να μου έχει πει ο John μόνο το εξής:
"Όταν το πάρεις στα χέρια σου, δες το οπισθόφυλλο. Δεν σου λέω γιατί, απλά δες το."

Και ναι, όταν το πήρα αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που έκανα. Και τσίριξα. Και συγκινήθηκα.

Γιατί; Γιατί ο γλυκούλης είχε βάλει κομμάτι από το review μου, τότε στο Goodreads...

Πάμε λοιπόν να δούμε τί γίνεται στο sequel.

Ακολουθούμε την γνωστή κομπανία, τους θεούς του Ολύμπου, όπου πλέον έχουν ξεπέσει και είναι πληβείοι πρώην θεοί με τους οποίους δεν ασχολείται ούτε ο αέρας.

Ψάχνουν να βρουν τρόπο να ανακτήσουν τη δύναμη και τη δόξα τους, ξεκινώντας μια περιπέτεια που θα τους φέρει κοντά σε διάφορους διάσημους χαρακτήρες της Ελληνικής μυθολογίας και που οι συναναστροφές τους με αυτούς θα κάνουν τον αναγνώστη να σκουπίζει μύξες από το γέλιο.
Εν τέλει, συνειδητοποιούν πως ο μόνος τρόπος να πετύχουν τον σκοπό τους, είναι να βρουν την πηγή της αθανασίας τους, την αμβροσία!

Αμ έλα μου που δεν κάνει delivery κανένα μαγαζί και πρέπει να ψάξουν να τη βρουν μόνοι τους...

Επειδή όλοι έχουν χαζέψει μετά την "πτώση" τους, φυσικά δε θυμάται κανένας πού του πάνε τα τέσσερα, πόσο μάλλον πού θα βρουν αμβροσία...

Αρχίζουν να ψάχνονται σε μαντεία, σε τελετές όπως τα Ελευσίνια Μυστήρια και δε συμμαζεύεται.

Guest star, φυσικά ο υπέρτατος Άδης, ο οποίος τους κάνει ναζάκια και δεν τους αφήνει σε ησυχία κρατώντας τους δέσμιους.

Θα μου πείτε πως αυτό τώρα μοιάζει με campaign στο DnD να 'ούμε.
Ναι. Μοιάζει. Απλά βάλτε για παίκτες τους πιο μπετόβλακες/γκαντέμηδες/περίεργους χαρακτήρες του πλανήτη. ΑΠΟΛΑΥΣΗ, γιατί φυσικά δεν είστε ο DM. 

Μιλάμε για την Άρτεμη που έχει αλλεργίες ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ.

Για την Ήρα που είναι κινητή διαφήμηση του Φουστάνου.

Τον Απόλλωνα που δεν ξέρει να κάνει μια ομοιοκαταληξία.

Την Αφροδίτη που έχει βγάλει σπυριά στη μούρη.

...Και αυτά είναι ένα δείγμα.

Το μαγικό με αυτό το βιβλίο, όπως και με το πρώτο, είναι ότι ξεφτιλίζει τους θεούς του Ολύμπου με τρομερό σεβασμό. Ναι, γίνεται. Παίρνει τα χαρακτηριστικά τους και τα διακωμωδεί με τρόπο υπέροχο! 

Επίσης αναλύει κάθε ελληνικό στοιχείο που αναφέρεται, από ρούχα μέχρι διάλεκτο, μαθαίνοντας στον κόσμο κομμάτια του πολιτισμού μας. Συγκεκριμένα υπάρχει ειδικό section του βιβλίου, στο τέλος, όπου υπάρχει λεξικό όρων και διάφορα άλλα fun facts για τον αναγνώστη. Τίμιο!

Μπορεί το βιβλίο να με πέτυχε σε μια χρονιά όπου κυριολεκτικά διάβαζα μια σελίδα την εβδομάδα και αν, αλλά όσο το διάβαζα τόσο μου έφτιαχνε τη διάθεση και σκεφτόμουν "ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ?!?!?!?!?!?!?!?!?!". Είναι πραγματικά κρίμα το ότι δεν έχει γίνει γνωστή η ύπαρξη αυτού του βιβλίου, μιας και μιλάμε για μια ιστορία με εξαιρετικό χιούμορ, με σεβασμό στην Ελληνική μυθολογία, που θα μπορούσε να γίνει σειρά/ταινία ΑΝΕΤΟΤΑΤΑ και να σκίσει κιόλας.

Εγώ εύχομαι κάποια στιγμή να αναγνωριστεί το ταλέντο του John, και να δει το έργο του να αναγνωρίζεται.
Επίσης εύχομαι κάποια στιγμή να τον συναντήσω από κοντά και να τιγκάρουμε τις μπάκες μας με musaka, tzatziki, suvlaki και άπειρο κρασί!

Έως τότε, αν διαβάζετε βιβλία στα Αγγλικά, δώστε του μια ευκαιρία και θα με θυμηθείτε.

Προς το παρόν μπορείτε να αγοράσετε το βιβλίο από το Amazon, πατώντας ΕΔΩ.

Review Da Book - "Παν", Παναγιώτης Ε. Αράπης

Παν

***

Παναγιώτης Ε. Αράπης

«Στα πιο φωτεινά παλάτια είναι πάντοτε χτισμένα τα πιο σκοτεινά μπουντρούμια.» 

Σας έχει τύχει ποτέ να ζήσετε κάτι και να αναφωνήσετε "ΚΑΡΜΑ!!!" 

Ε, κάτι τέτοιο μου συνέβη εμένα με αυτό το βιβλίο...

Κάπου, κάπως, κάποτε, είχα δει το εξώφυλλό του στο ιντερνέτι και μου είχε τραβήξει το βλέμμα. (μπορδοροδομπλεδομωβ χρώματα, Πάνας να αράζει πέτσα σε ένα δάσος, ε...δε θέλω και πολύ!)
Μέσα στο χαμό της τεράστιας λίστας από βιβλία που θέλω να διαβάσω, χάθηκε και ξεχάστηκε...

Μέχρι που μια μέρα, έπειτα από συζήτηση που είχα με μια συνάδελφο στη δουλειά (που λατρεύω και είναι το πιο γλυκό πλάσμα στον κόσμο, να τα λέμε αυτά! Σ'αγαπώ Βουτουλίνιιι!) ανακαλύπτω πως το έχει γράψει ο αντρούλης της. ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ. ΠΩΤΣΓΚΕΓΚΕΝΑΤΟ. Όλα μαζί τα εγκεφαλικά! 
Δεν ήθελε και πολύ σκέψη. Ήταν όντως καρμικό! Και έτσι, επιτέλους ήρθε η στιγμή που το πήρα στα χέρια μου!

Αφού κοίταγα λάγνα για κανένα τέταρτο το εξώφυλλο και το χάιδευα με στοργή, γιατί είναι ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ και το αξίζει, άρχιζα να διαβάζω...

Έτσι, χωρίς να έχω ιδέα για το θέμα του. Χωρίς να έχω διαβάσει περίληψη.

Το καλωσόρισμα πανέμορφο. Από τις πρώτες σελίδες κατάλαβα πόσο ιδιαίτερο θα ήταν το ταξίδι μου αυτό...

Για το μύθο του Πάνα λίγα ήξερα. Πολύ λίγα, για την ακρίβεια. Κάτι ότι ήταν κατσικοπόδαρος, είχε να κάνει με τον Διόνυσο και ότι ήταν και λίγο ανωμαλιάρικη φυσιογνωμία. Οπότε βούτηξα μέσα στην ιστορία με καθαρό μυαλό και περίμενα να δω την απόδοσή της, μέσα από τα μάτια του συγγραφέα.

Τολμώ να πω πως, αρχικά, ο τρόπος που γράφει ο Παναγιώτης μου φάνηκε λίγο ιδιαίτερος, χωρίς αυτό να είναι κακό. (Να σημειώσω, πριν προχωρήσω, πως δεν είμαι φιλόλογος ή κάτι σχετικό και απλά το αναλύω με βάση τις προσωπικές μου αναγνωστικές εμπειρίες.) Υπάρχει μια λυρικότητα, αν μπορώ να το περιγράψω έτσι. Παρατηρούσα ομοιοκαταληξία, χωρίς το κείμενο να είναι σε μορφή ποιήματος. Δεν ήμουν συνηθισμένη σε κάτι τέτοιο, καθώς δεν είμαι μεγάλη fan της ποίησης, αλλά αφέθηκα στην καινούρια εμπειρία αυτή και τελικά έγινα ένα με την ιστορία. Χάθηκα μέσα στα λόγια του πρωταγωνιστή, όπως και η κοπέλα που τον συνοδεύει στη βόλτα του κάτω από την Ακρόπολη, στα πανέμορφα σοκάκια της Αθήνας μας...

Καθώς γύριζα τις σελίδες αχόρταγα, παρατήρησα κάτι ακόμη. Υπάρχει μια εναλλαγή στον τρόπο που ξετυλίγεται η ιστορία στο χαρτί. Αρχικά έχουμε το ζευγάρι που συνομιλεί και παρεμβάλλεται ο διάλογός τους στην αφήγηση του μύθου. Φυσικά έχουμε την ίδια την αφήγηση του μύθου και, τέλος, οι διάλογοι των χαρακτήρων εντός του μύθου είναι αυτοί που προσθέτουν το κερασάκι, καθώς μοιάζουν βγαλμένοι από θεατρικό έργο, με σαφή ομοιοκαταληξία. Προσωπικά, το έκανα εικόνα κυριολεκτικά σαν παράσταση και αυτό ήταν που απογείωσε την εμπειρία μου διαβάζοντάς το!

Όσο για την ιστορία την ίδια, πρόκειται για ένα "παραμύθι" για ενήλικες, μιας και υπάρχουν αρκετές σκηνές με ερωτικό περιεχόμενο.

Η ελληνική μυθολογία μαζί με όμορφο μήνυμα για τη διαφορετικότητα, συνδυάζει ουσιαστικά κάτι παλιό με κάτι πολύ σύγχρονο. 
Βλέπουμε χαρακτήρες που δοξάζονται για τη δύναμη και την ομορφιά τους, να παλεύουν να διαλύσουν ένα πλάσμα που δικαιούται και αυτό δόξα, και να κάνουν τα πάντα για να τον καταστρέψουν απλά και μόνο επειδή είναι "άσχημο" και διαφορετικό από αυτούς. Μιλώ φυσικά για τους θεούς του Ολύμπου. Ο εγωισμός τους είναι τεράστιος, και προσπαθούν με κάθε τρόπο να μειώσουν στα μάτια των θνητών τον Πάνα. Εκείνος όμως παραμένει ο εαυτός του, συνεχίζει να κάνει ό,τι θέλει με τη δύναμη που έχει, δεν "πέφτει" από τα μαρτύρια που του προκαλούν οι θεοί, ούτε τους εκδικείται. Λατρεύεται από τους θνητούς και οι θεοί λυσσάνε! Και αυτό τον κάνει νικητή ακόμα κι αν δεν βρίσκεται στον Όλυμπο ανάμεσά τους.
Το τέλος είναι αρκετά συγκινητικό και περνάει ένα πανέμορφο μήνυμα στους αναγνώστες, μέσα από μια ιστορία με εξαιρετικό χιούμορ, δύναμη και ιδιαίτερη γραφή που μένει χαραγμένη στο μυαλό του αναγνώστη και κάνει το ταξίδι αυτό μαγικό!

Επίσης, χάρηκα πολύ όταν είδα το βιβλίο υποψήφιο σε δύο κατηγορίες για τα βραβεία Everlies, του Fantasy Festival 2021! ( 1Α-Καλύτερο Βιβλίο Φαντασίας & 3Α-Καλύτερο Εξώφυλλο Βιβλίου Φαντασίας )
Μπορείτε και εσείς να ψηφίσετε, μέχρι και την 1/9/2021, πατώντας ΕΔΩ. Το αξίζει!!!

Μπορεί να μην είναι παραμύθι που να διαβάζετε στα παιδιά σας, αλλά θα σας πρότεινα να χαλαρώσετε διαβάζοντάς το φωναχτά στον εαυτό σας, πριν τον βραδινό σας ύπνο.
Άλλωστε, τί είμαστε και εμείς; Μεγάλα παιδιά είμαστε.
Και δε πρέπει να χάσουμε ποτέ αυτό το μικρό πιτσιρικάκι που κρύβεται στις καρδούλες μας...

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο.

Review Da Book - "Doll Bones", Holly Black

 

Doll Bones

***

Holly Black

For my review in english (Goodreads) click the following:
Doll Bones

"Quests are supposed to change us..."

Ναι ναι, πριν το πείτε, είναι βιβλίο στα αγγλικά που δεν έχει μεταφραστεί ακόμη στο Ελλάντα.
Δεν έχει (πολλή) σημασία, καθώς πρόκειται για "middle grade" βιβλίο, σε επίπεδο γλώσσας, οπότε μπορεί να το διαβάσει όποιος θέλει και έχει βασική γνώση αγγλικών, καθώς και μικρά παιδιά που μαθαίνουν τη γλώσσα. Γι' αυτό και σκέφτηκα να κάνω το review αυτό, μιας και πρόκειται για ένα πολυβραβευμένο βιβλίο, σκέτο διαμαντάκι...

Πάμε λοιπόν!

Πρωταγωνιστές της ιστορίας μας είναι τρεις έφηβοι. Η Poppy, η Alice και ο Zack. Τρία παιδιά με μεγάλη, ατέρμονη φαντασία, που χρησιμοποιούν στο καθημερινό τους παιχνίδι. Κούκλες και φιγούρες γίνονται πρωταγωνιστές των ιστοριών που δημιουργούν, και περνούν ατελείωτες ώρες χαμένοι στους δικούς τους κόσμους και στις επικές περιπέτειες της φαντασίας τους.

Μια από αυτές τις πρωταγωνίστριες είναι μια πορσελάνινη κούκλα, που βρίσκεται κλειδωμένη σε μια βιτρίνα στο σπίτι της Poppy, λόγω του ότι είναι "πολύτιμη και ακριβή" όπως λέει η μητέρα της. Την αποκαλούν Queen. Το πραγματικό της όνομα όμως είναι Eleanor... Και μέσα της (κυριολεκτικά) κρύβει ένα μεγάλο και ανατριχιαστικό μυστικό...

Ναι, καλά καταλάβατε... Η κούκλα είναι στοιχειωμένη...

Και ναι, το βιβλίο είναι γραμμένο για παιδιά. Είναι πολύ ανατριχιαστικό σε κάποια σημεία, ακόμη και για ενήλικα, αλλά αμέσως έρχεται μια ισορροπία που σε χαλαρώνει και κάνει την ιστορία γλυκιά σαν καραμελίτσα.

Η κούκλα θα τους οδηγήσει σε μια νέα, πραγματική αυτή τη φορά, περιπέτεια και τα τρία παιδιά θα ζήσουν μια εμπειρία που θα τους αλλάξει τη ζωή. Και αυτό είναι που κάνει το βιβλίο πανέμορφο! Η προσέγγιση των χαρακτήρων είναι απόλυτα ρεαλιστική. Ξεκινά από την παιδική αθωότητα που έχουν στην ψυχούλα τους ακόμη, ακλόνητη. Προχωρά δείχνοντας την ταραχή που κρύβουν μέσα τους ως έφηβοι και καταλήγει στην ωριμότητα που πλέον έχουν αποκτήσει, μέσα από όσα έζησαν. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στους χαρακτήρες που υποδύονται στα παιχνίδια τους... 

Μια ιστορία αρκετά μακάβρια, που μέσα από την υπέροχη γραφή της Holly Black γίνεται ένα γλυκό παραμύθι για κάθε ηλικία! Η αθώα, παιδική ματιά των πρωταγωνιστών, κάνει το θέμα από τρομακτικό, θλιβερό, και μεταμορφώνει τον κάθε ενήλικα ξανά σε έφηβο... 

Λάτρεψα τα πιτσιρίκια, και ταυτίστηκα αρκετά μαζί τους, γιατί παίζουν μια άλλη εκδοχή των RPG παιχνιδιών, με τα οποία έχω ιδιέταιρη σχέση, αρκετά χρόνια τώρα. Χρησιμοποιούν το roleplaying και στην πραγματική ζωή, για να μπορέσουν να ξεπεράσουν εμπόδια στον δρόμο τους και να προχωρήσουν. Οι χαρακτήρες τους παίρνουν μορφή μέσα από τα μάτια τους, αποκαλύπτοντας αφανείς πτηχές του εαυτού τους.

Εξαιρετικό, μικρό βιβλιαράκι, με όμορφα σχέδια να συντροφεύουν την ιστορία.

Αξίζει την προσοχή σας, είτε είστε παιδιά, είτε έφηβοι, είτε ενήλικοι.

...Πόσο μάλλον αν είστε ενήλικοι που ακόμη νιώθετε παιδιά...

Καλό διάβασμα, και να προσέχετε!

Το βιβλίο κυκλοφορεί στα αγγλικά από τις εκδόσεις Scholastic Inc.

I AM BACK, B*TCHES!!!

ΤΖΑ! 
Επέστρεψα, σαν τα χιόνια, μαύρα μάτια κάνατε να με δείτε και όλα τα σχετικά.
Όλοι εσείς οι...πέντε...που μπορεί να παρακολουθούσατε το blog αυτό.

Έχω να γράψω ακριβώς δύο χρονάκια.
Και οι λόγοι πολλοί...

Ξεκινάμε με το 2019. 
Μια χρονιά που, σαν Δήμητρα, έκανα ένα γερό reboot στη ζωή και τον εαυτό μου.
Αρχές του χρόνου, ένας άσχημος χωρισμός, από επιλογή μου, but still...It hurt like a biatch...
Νέα αρχή με σπουδές σε άγνωστο κλάδο, αυτόν της αισθητικής νυχιών. Τρομερή εμπειρία, φοβερές γνώσεις, υπέροχες νέες γνωριμίες που κατέληξαν σε φιλίες πολύτιμες και ένα βήμα στο κομμάτι της αισθητικής που ήθελα πάντα να κάνω. Next stop, μακιγιάζ... Κάποια στιγμή.........
Μέσα, περίπου, του χρόνου έρχεται η μούρη στον πάτο του μισοάδειου τότε ποτηριού της Δήμητρας. Προσωπικοί λόγοι και μη. Αλλά μετά το κάτω έρχεται το πάνω. Μετά τη βροχή βγαίνει ουράνιο τόξο, λένε. Και έτσι έγινε...
Θα μπορούσα να πω πως ξαναγεννήθηκα. Έθεσα νέους στόχους, προσπάθησα να αλλάξω πράγματα στον εαυτό μου που με κρατούσαν "πίσω" και τσουπ! Άρχισε ο κόσμος να αλλάζει...
Νέα δουλειά που αγαπώ, παρά τις δυσκολίες της, νέος σύντροφος που αντικειμενικά μόνο από τα όνειρά μου θα μπορούσε να πει κανείς ότι βγήκε, δεν εξηγείται αλλιώς (...αν το διαβάζεις, σκάσε...Σ'αγαπώ...), νέες εμπειρίες και όνειρα που δε πίστευα ποτέ ότι θα ζήσω και γενικά πολλά πολλά όμορφα πραματάκια. Το ποτήρι ξανά μισογεμάτο...
Μια χρονιά που έφυγε με δάκρυα. Την αποχαιρέτησα με το κεφάλι ψηλά και για πρώτη φορά συγκινήθηκα που έφυγε ένας χρόνος. Ένας αξέχαστος χρόνος για τα καλά του και τα κακά του. 

Και μπαίνει το 2020 με τα μπούνια, και στην αρχή όλα υπέροχα! 
Μέχρι που κάνει είσοδο το κορονοβιρούσι και μας σκάει σφαλιαρέτο στη μάπα και σαλαμάκι στο πατούρι... 
Μια χρονιά που έφυγε και δεν το κατάλαβα. Λέω "πέρυσι" και εννοώ το 2019, ενώ έχουμε 2021. Νομίζω για πολλούς έτσι είναι. Αλλά δε θα την έλεγα χαμένη χρονιά... Ελλιπής ναι. Χαμένη όχι. Γίνανε όμορφα πράγματα ακόμα και σε αυτή. Η σχέση μου προχώρησε σε next level με ταχύτητα Bugatti Veyron, πήρα το πρώτο μου Wacom και ξεκίνησα να σχεδιάζω digital art, έγιναν όμορφες αλλαγές στο σπίτι και γενικά ένας περίεργος μικρός γλυκόπικρος χαμός.

Σε όλο αυτό το διάστημα δεν παράτησα το διάβασμα. ΝΟ ΝΟ ΝΟ... Απλά δεν ήταν προτεραιότητά μου και γενικά η όρεξη δεν ήταν μεγάλη, όπως παλαιότερα. Οπότε δεν ήθελα με το ζόρι να κάτσω να κάνω reviews και να ασχοληθώ με το blog, γιατί όλοι ξέρουμε πώς καταλήγει αυτό...

Και θα μου πείτε, "καλά ρε Δημητρούλα... 2021 έχουμε... τώρα σου ήρθε να ξεκινήσεις πάλι να γράφεις στο blog;!..."
Η αλήθεια είναι πως ναι. Τώρα μου ήρθε. Δεν έχει σημασία αν είναι κάτι "αρχαίο" πλέον. Στην τελική είναι της μοδός τα βίνταΖΖΖ και όλντ-σκούλ να 'ούμε. Ώχου...

Να σοβαρευτώ (λίγο) και να απαντήσω...

Το 2020 και το 2021 μέχρι στιγμής μας έχουν διαλύσει όλους. Κάποιους οικονομικά, κάποιους ψυχολογικά, κάποιους και τα δύο. Είμαστε όμως σε μια φάση που υπάρχει ένα εμβόλιο. Υπάρχει μια ελπίδα. Μπορεί τα πράγματα να πάνε κατά διαόλου σε αυτή τη χώρα. Μπορεί να έχουμε κουραστεί άπειρα. Αλλά υπάρχει πάντα η ελπίδα... Και θα έρθει η στιγμή που θα αγκαλιαστούμε όλοι ξανά. Που θα πετάξουμε τις μάσκες και θα δούμε χαμόγελα παντού. Θα βγούμε για ποτό, για καφέ, για ταινία χωρίς να μας φοβίζει τίποτα! Και πιθανόν να έχουμε μάθει να ΖΟΥΜΕ, μετά από όλη αυτή την περιπέτεια...
Βλέπω αυτή την ηλιόλουστη, ανοιξιάτικη ημέρα (...αααααΨΟΥγαμωτιςαλλεργιεςμουγαμω...) και σκέφτομαι όλα αυτα διώχνοντας τις "μαύρες" μου όσο μπορώ. Οπότε, σκεπτόμενη αισιόδοξα είπα, μέχρι να έρθει εκείνη η ημέρα, θα ξεκινήσω να κάνω πάλι αυτό που αγαπώ. Να διαβάζω περισσότερο και να γράφω τα εσώψυχά μου και τις κριτικές μου εδώ. Θα ποστάρω συχνά; Πιθανόν όχι. Θα τα διαβάζει κανείς; Πιθανόν όχι, επίσης. Δε με νοιάζει. Κάνει εμένα να νιώθω καλά. Και αν έμαθα κάτι από αυτά τα τελευταία δύο χρόνια είναι πως ο εαυτός μου έχει προτεραιότητα και πρέπει να τον αγαπώ και να τον προσέχω. Όσο δύσκολο κι αν μου είναι, κάποιες φορές... 

Αρκετά δραματική έγινα όμως. Γουέλκαμ μπακ του μάισέλφ, θα πω λεπόν και σύντομα θα ανέβει κριτική. Από αυτές, τις παλιές, τις ορθόδοξες, με τα διακόσια gifάκια, ξέρετε... 
Προς το παρόν πάω να αναστηλώσω λίγο το blog στα γενικά του, γιατί ένα update το θέλει το γλυκουλίνι μου...

Φιλούμπες! <3
Να προσέχετε...

Δήμητρα

Review Da Book - "Μολύνθηκες" (Infected), James Schannep

Μολύνθηκες


Infected
***

James Schannep


For my review in english (Goodreads) click the following:
Infected

BRAAAAAAINZZZ...

Ναι, καλά καταλάβατε. Το βιβλίο αυτό έχει να κάνει με ζόμπια!

Αυτό το αιώνια αγαπημένο θέμα συγγραφέων, σεναριογράφων κουλουπου κουλουπου...

Πολυδουλεμένο θέμα, με την καλή και την κακή έννοια. Το έχουμε φάει με το κουτάλι, κοινώς, σε πολλές και διάφορες εκδοχές, με τελευταία διασημότερη αυτή του Walking Dead.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, δε θα σταθώ στο θέμα των σάπιων κορμιών, γιατί το ζουμί είναι αλλού. (ίου)

Τι βιβλιαράκι αυτό είναι απρόβλεπτο και...παιχνιδιάρικο.

Τί εννοώ;

Εννοώ κυριολεκτικά πως είναι κάτι σαν παιχνίδι.

Η ιστορία δεν ξεκινά από την πρώτη σελίδα και συνεχίζει μέχρι την τελευταία.

Την ιστορία την φτιάχνει ο αναγνώστης.

"Πωτς γκένεν ατό ρε Δημητρούλα;", θα με ρωτήσετε τώρα.

Πολύ απλά! Κάθε κεφάλαιο στο τέλος του έχει επιλογές που σε πάνε και σε άλλη σελίδα, σε άλλο κεφάλαιο με αντίστοιχες επιλογές στο τέλος του. Και έτσι χτίζεις ως αναγνώστης τη δική σου ιστορία που έχει άλλη εξέλιξη και άλλο τέλος κάθε φορά που κάνεις διαφορετικές επιλογές.

Επαφή με τέτοιου είδους "παιχνίδια" είχα και παλιότερα. Ένα ψαξιματάκι στα apps του όποιου store έχετε στο κινητό σας θα σας βγάλει μπολικούτσικα δείγματα. Αξίζει να τα δοκιμάσετε, αν φυσικά γνωρίζετε αγγλικά γιατί σε αυτή τη γλώσσα θα βρείτε κυρίως.

Οπότε όταν έμαθα για αυτό το βιβλίο ξετρελάθηκα! Είναι κάτι πολύ πρωτότυπο και διαφορετικό, ειδικά μεταφρασμένο στα ελληνικά. Πρόκειται για μια διαδραστική, κατά μία έννοια, αναγνωστική εμπειρία που μπορεί να πιάσει μεγάλο κοινό. Από πιτσιρικαρία μέχρι και άτομα που δε διαβάζουν τόσο πολύ, ακριβώς γιατί είναι σαν παιχνίδι. Επιπλέον, έχουμε ένα βιβλίο στο οποίο ουσιαστικά υπάρχουν δεκάδες διαφορετικές ιστορίες, αν κρίνουμε από το πόσες επιλογές υπάρχουν σε κάθε κεφάλαιο. Οπότε μπορείς να το διαβάσεις ξανά και ξανά χωρίς ποτέ να είναι το ίδιο!

Σαν ιδέα λοιπόν, perfect!

Σαν ιστορία όμως;...

Βρισκόμαστε στο τώρα, φυσικά.

Έχει σκάσει μύτη ένα νέο "φάρμακο", το Gilgazyme, το οποίο υπόσχεται αιώνια ομορφιά και νεότητα. Φυσικά είναι πανάκριβο... Πουλάς νεφρά, ψυχή και παιδιά για να το πάρεις, αλλά ποιος δε θα ήθελε να ζήσει για πάντα νέος;!

Εκεί σου σκάει η πρώτη επιλογή...

Θα το πάρεις;...

Εγώ να σας πω, την πρώτη φορά που το διάβασα, το έπαιξα όπως θα το έκανα στην πραγματικότητα. Καχύποπτη. Δε το πήρα δηλαδή, έγινε ο χαμούλης με τα ζόμπια (δε λεω τί και πως γιατί spoilers), προσπάθησα να επιβιώσω.........Πέθανα...

Μου φάνηκε πολύ μικρή η διάρκεια της ιστορίας και ξενέρωσα. Οπότε πήγα στα καπάκια πάλι από την αρχή με άλλες επιλογές. Αυτή τη φορά ήθελα να το πάρω το φάρμακο και μετά να το παίξω survival. Μαντέψτε τί έγινε στο τέλος... 

ΠΕΘΑΝΑ...

Και στις δυο περιπτώσεις η ιστορία έληξε σχετικά γρήγορα. Ή τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε.
Σαν γραφή είναι καλούτσικη. Δεν είναι αριστούργημα, αλλά είναι αυτό που περιμένει κανείς. Απλή, λιτή, αεράτη και διασκεδαστική, ώστε να σε βάζει στο κλίμα των γεγονότων και να μην σε κουράζει.

Περίμενα το κάτι παραπάνω όμως. Λίγο αγωνία και λαχτάρα βρε αδερφέ. Λίγο έντονη σαπίλα και καταστροφή. Λίγη πλοκή να σε ανατριχιάζει.
Δυστυχώς δε τα είδα αυτά. Μπορεί να φταίνε οι επιλογές μου, μπορεί όμως και όχι. Δεν το ξέρω, και να σας πω και τη μαύρη μου αλήθεια, δε θέλω να το προσπαθήσω και τρίτη φορά. Τουλάχιστον όχι σύντομα. Μπορεί να μου τη βαρέσει καμιά μέρα και να το κάνω, οπότε εκεί θα έχω και το ανάλογο update εδώ.

Δε σας λέω να μη το διαβάσετε. Ούτε καν! Οι δικές μου εκδοχές βγήκαν λίγο βαρετές. Αλλά μην ξεχνάμε πως η ιστορία μπορεί να εξελιχθεί με δεκάδες άλλες εναλλακτικές και η κάθε μια είναι μοναδική! Αν δεν είστε πολύ του διαβάσματος ή αν θέλετε απλά να περάσει η ώρα όμορφα και διασκεδαστικά, τότε σας το προτείνω με χίλια!!! 

Δαγκωτό που λέμε βρε!!!

Και σας αφήνω με μια ερώτηση...

Εσείς πιστεύετε ότι μπορεί να υπάρξει ποτέ zombie apocalypse;...

Περιμένω τα σχόλιά σας!

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οξύ, στα ελληνικά, σε μετάφραση Μαρία Μουντοκαλάκη.

Βιβλιοαπολογισμός 2018

Πάμε όλοι μαζί με ρυθμό!

♬♩♫♪ Πάει το παλιό TBR, ας γιορτάσουμε παιδιά, και του χρόνου τέτοια μέρα, ναχουμελεφταναπαρουμεαλλαβιβλιαααααα ♩♫♪♬

Το θυμάστε αυτό;

TBR Book Tag & στόχος 2018!!!

Ε ήρθε η ώρα να σας πω τί κατάφερα!

Έχουμε και λέμε...

Η παρακάτω λίστα είναι τα αρχικά βιβλία που υπήρχαν για διάβασμα στο TBR pile μου, και μπορούσα να τα διαβάσω (δεν ήταν πχ δεύτερο βιβλίο σειράς κλπ).

1. Το Αυτό, Μέρος 1 - Stephen King

2. Το Αυτό, Μέρος 2 - Stephen King

3. Sin City - Frank Miller

4. Angel Eyes, Φύλακες - Λίλα Κίσσα-Φραγκομίχαλου

5. Βασιλιάς Σαμάνος,  Ένας Σαμάνος στο Τόκιο - Hiroyuki Takei

6. Grimm's Fairy Tales - Αδελφοί Grimm

7. Η Παναγία των Παρισίων - Victor Hugo

8. Origin - Dan Brown

9. Outlander, Σάσεναχ, η Ξένη - Diana Gabaldon

10. A Song of Ice and Fire, A Feast for Crows - G.R.R. Martin

11. Το Δίχτυ του Ουρανού - Lian Hearn

12. Η Βραχνή Φωνή του Ερωδιού - Lian Hearn

13. Ανθολόγιο Δημοτικού, Μέρος 3

14. Ελληνική Μυθολογία - Paul Decharme

15. Έγκλημα και Τιμωρία - Fyodor Dostoyevsky 

16. S - J.J. Abrams, Doug Dorst

17. Το Μυστηριώδες Νησί - Jules Verne

18. Δικαίωμα στην Ευτυχία - Άννα Λάμπρου

19. Το Όνομα του Ρόδου - Umberto Eco

20. Thormund's Saga - Robert John MacKenzie 

21. Endgame, Το Κάλεσμα - James Frey, Nils Johnson-Shelton

22. Endgame, Το Κλειδι του Ουρανού - James Frey, Nils Johnson-Shelton

23. Η Γη του Ελυόν, Tο Μυστικό των Σκοτεινών Λόφων - Patrick Carman

24. Η Γη του Ελυόν, Πέρα από την Κοιλάδα των Αγκαθιών - Patrick Carman

25. Η Γη του Ελυόν, Η Δέκατη Πόλη - Patrick Carman

26. Χωρίς Ελπίδα - Colleen Hoover

27. Ο Κόσμος Μετά - Susan Ee

28. Η Γη του Ελυόν, Into the Mist - Patrick Carman

29. Η Γη του Ελυόν, Stargazer - Patrick Carman

30. Angellfall - Susan Ee

31. End of Days - Susan Ee
32. Endgame, Οι Κανόνες του Παιχνιδιού - James Frey, Nils Johnson-Shelton

Τα βιβλία που είναι και links είναι εκείνα που διάβασα, και μπορείτε να δείτε το review τους είτε στο blog (αν υπάρχει) είτε στο Goodreads (σίγουρα θα υπάρχει). Τα βιβλία 28, 29, 32 τα πρόσθεσα εγώ γιατί ήθελα να ολοκληρώσω τις σειρές. Τα 30 και 31 δεν τα αγόρασα καν τελικά...
Καλούτσικα τα πήγα ε;!

21/32

Δε σταματάμε όμως εκεί!
Έχουμε και συνέχεια, γιατί φυσικά δεν άντεξα και πήρα και εγώ το κατιτίς μου και συμπλήρωσα. Φυσικά ακολουθώντας τους κανόνες που είχα θέσει! Πολλά ήταν δώρα επίσης.

1. Ο Τρόμος του Ντάνγουιτς - H.P. Lovecraft

2. Τα Βουνά της Τρέλας - H.P. Lovecraft

3. Αν Είσαι Έτοιμος, Πάτα Enter - Ernest Cline

4. Uzumaki - Junji Ito

5. Orange: The Complete Collection, Volume 1 - Ichigo Takano
6. Orange: The Complete Collection, Volume 2 - Ichigo Takano

7. Φωτιά και Στάχτες - Sabaa Tahir

8. Πυρσός στη Νύχτα - Sabaa Tahir

9. Χελώνες στο Άπειρο - John Green

10. Εγκλήματα που Συγκλόνισαν την Ελλάδα, Τόμος 1 - Άγγελος Π. Πετρουλάκης

11. Εγκλήματα που Συγκλόνισαν την Ελλάδα, Τόμος 2 - Άγγελος Π. Πετρουλάκης

12. Outlander, Σε Ξένο Χρόνο - Diana Gabaldon

13. Sin City: Θανάσιμη Γοητεία - Frank Miller

14. Superman: Earth One, Volume 2 - J. Michael Straczynski, Shane Davis

15. Sin City: Το Μεγάλο Ξεπάστρεμα - Frank Miller

16. Φαρενάιτ 451: Διασκευή σε Κόμικς - Ray Bradbury, Tim Hamilton  

17. Ο Εξορκιστής - William Peter Blatty

18. Σάλεμς Λοτ - Stephen King
19. Μολύνθηκες - James Schannep

16/19

Σύνολο...

💥37/51💥

Σημείωση: "Το Μυστηριώδες Νησί" σχεδόν το τελείωσα (είχα ακόμα περίπου 100 σελίδες) και το "Μολύνθηκες" το έλαβα παραμονή πρωτοχρονιάς δωράκι. Οπότε ουσιαστικά είναι 38/50 αλλά ΟΚ...

Τρομερά ικανοποιημένη από τον εαυτό μου, που τα κατάφερα τόσο καλά, σας αφήνω να το γιορτάσω ψάχνοντας τη λίστα με τα βιβλία που θα πάρω για τη νέα χρονιά!

Άιντε με το καλό και του χρόνου με υγεία και βιβλία!

2018...σε ευχαριστώ!

Λιγότερο από μια ώρα μας χωρίζει από τον ερχομό του 2019...

Και αυτός θα είναι ένας διαφορετικός αποχαιρετισμός του έτους.

Χωρίς εικονίτσες και gifάκια.

Απλά λόγια από την ψυχή μου. Καθαρά και όχι κρυμμένα πίσω από ένα χαμόγελο.

Το 2018 δεν ήταν το έτος που περίμενα. Δεν ήταν όλα αυτά που από την 1 Ιανουαρίου ονειρευόμουν να ζήσω. Ήταν ακριβώς το αντίθετο. Και χαίρομαι γι' αυτό!

Ήταν μια χρονιά με δυσκολίες... Με πόνο, άγχος, απώλειες, καταστροφές...

Πράγματα που σκέφτεσαι πως ναι, μες τη ζωή είναι, αλλά δεν περιμένεις να σου συμβούν τόσο γρήγορα και τόσο ξαφνικά μέσα σε μια χρονιά.

Έφυγαν από τη ζωή αγαπημένα πρόσωπα.

Χάθηκαν κόποι μια ζωής, μέσα σε λίγα λεπτά, κάτω από τη λάσπη.

Κρίσεις πανικού από το άγχος για τις οικονομικές δυσκολίες, που φέρει η νέα ευθύνη ενός νοικοκυριού, είχαν γίνει η καθημερινότητά μου.

Στρες, απογοήτευση και στιγμές που κλεινόμουν στον εαυτό μου γιατί δεν ήθελα να με βλέπω καν στον καθρέφτη. Δεν ήθελα να βγω από το σπίτι. Δεν ήθελα να μιλώ σε άνθρωπο.

Μέσα σε όλα αυτά όμως, υπήρχαν και στιγμές χαράς.

Στιγμές αγάπης μέσα στην ζεστή αγκαλιά του συντρόφου μου, που παρά τις δυσκολίες δε το έβαζε κάτω και μου έλεγε "θα τα καταφέρουμε, έχει ο Θεός!". Και τα καταφέραμε!

Ελπίδα, που γεννήθηκε σαν ένα λουλουδάκι μέσα από το χώμα, όταν αυτό σκέπασε ένα ολόκληρο σπίτι και το κατέστρεψε, αλλά οι άνθρωποί μας, η οικογένειά μας ήταν εκεί. Δεμένοι όλοι με ατσαλένια αλυσίδα. Αγάπη.

Φίλοι, που με τα πάνω μας και τα κάτω μας είμαστε πάντα ενωμένοι και ξεχνάμε τα πάντα μέσα από το γέλιο και τις απλές στιγμές με έναν σπιτικό καφέ και επιτραπέζια.

Αγάπη παντού...

Τί κι αν βουλιάξαμε...

Η αγάπη είναι το σωσίβιο που μας έφερε πάλι στην επιφάνεια και μας έδωσε γερά πόδια να κολυμπήσουμε!

Γι' αυτό θα κλείσω λέγοντας απλά...

2018, σε ευχαριστώ για όσα με δίδαξες. 

Σε ευχαριστώ που σε έζησα. 

Σε ευχαριστώ που με έκανες πιο δυνατή και είμαι εδώ να ζήσω και τον ερχομό του 2019!

Καλή χρονιά σε όλους!

Review Da Book - "Endgame", η τριλογία (The Endgame trilogy), James Frey, Nils Johnson-Shelton

Endgame
-η τριλογία-

***

James Frey
Nils Johnson-Shelton



For my review in english (Goodreads) click the following:
The Calling
Sky Key
Rules of the Game


Ακόμα θυμάμαι τον χαμούλη που είχε γίνει γύρω από αυτό το βιβλίο, όταν πρωτοβγήκε... 
Τρομερό promotion, τηλεοπτικό και διαδικτυακό! Σε βαθμό που το πίστευες βρε αδερφέ! 
Θυμάμαι είχα κάνει και ένα τεστάκι στο internet που μου έβγαζε σε ποια clan ήμουν και τις πιθανότητες επιβίωσης, με κάτι κουλά και περίεργα εφεδάκια και interactive χακερίστικη φάση. Κρίμα να μην έχω βίντεο! Πολύ ψαρωτικό ήταν!

Και ήταν και το γλυκάκι του "λύσε το γρίφο και κέρδισε χρήμα", φυσικά.

Και να σας πω την αλήθεια, καλά έκαναν! Σε έβαζαν τόσο μέσα στην ιστορία της τριλογίας που ήθελες να το διαβάσεις ΕΚΕΙΝΗ τη στιγμή ακριβώς. Όπως και εγώ.
.........Βέβαια το διάβασα μερικά χρονάκια μετά, τελικά.

Τί σας λέω ε; Μα για το Endgame!!! 

Μια τριλογία πολλά υποσχόμενη, που όμως λίγο απογοήτευσε μερικούς...

Μέλλον, παρόν δεν ξέρουμε ακριβώς πού βρισκόμαστε χρονικά. Κάπου εδώ γύρω πάντως. Όλη η ανθρωπότητα προέρχεται από δώδεκα πολιτισμούς. Πριν χιλιάδες χρόνια επιλέχθηκαν οι εκλεκτοί που θα αγωνιστούν για το μέλλον της Γης. Ναι, ω ναι, όλης της γης... Νέοι, χωρίς υπερδυνάμεις. Πού υπερέχουν; Στο ότι όλη τους τη ζωή εκπαιδεύονται για το παιχνίδι αυτό. Για το Endgame. Γίνονται φονιάδες, με απίστευτες σωματικές και νοητικές ικανότητες. Και στόχος τους είναι η νίκη. Να λύσουν το μεγάλο γρίφο. Ένας μόνο μπορεί να νικήσει και να αποτρέψει την καταστροφή του πλανήτη και του πολιτισμού του. Δε θα πω πολλά για την ιστορία γιατί θα γίνουν spoilers και δε το θέλω. Θα πω απλά το πως κύλησε το διάβασμά τους.

Πάμε λοιπόν στο πρώτο βιβλίο της τριλογίας. "Το Κάλεσμα". Εδώ θα γνωρίσουμε τους παίκτες. Δώδεκα, μπόλικοι και πολύ πολύ ΠΟΛΥ διαφορετικοί μεταξύ τους. Όλοι ξεχωριστοί. Αναζητούν το "κλειδί της γης" για να προχωρήσουν στις δοκιμασίες. 
Λίγο ζόρικο να έχεις να "μάθεις" δώδεκα χαρακτήρες, αλλά πιστέψτε με, τελικά γίνεται εύκολα και γρήγορα! Εγώ, προσωπικά, ξεχώρισα τον χαρακτήρα της Τσιόκο. Τη λάτρεψα! Απίστευτη!!!
Πέρα από τους χαρακτήρες που είναι αρκετοί, αυτό που με ενόχλησε ήταν το ότι υπήρχαν άπειρες αναφορές στο γρίφο, με άκυρα clues μέσα στο κείμενο, όπως κάτι "281,483438404 ημέρες από τότε που..." κλπ κλπ... Με αποσυντόνιζε όλο αυτό.
Στην αρχή δεν ήμουν τόσο ενθουσιασμένη από τη ροή και τη γραφή. Υπήρχαν και κάτι αναφορές σε Ανουνάκι και τέτοια και ήμουν σε φάση..."σοβαρά τώρα;!...", αλλά όσο συνέχιζε, και ειδικά προς το τέλος, έγινε φανταστικό! Πολύ έντονο με δράση που σε κρατάει σε αγωνία και ένα απίστευτο cliffhanger στο τέλος που σε κάνει να αρπάζεις το δεύτερο βιβλίο αμέσως!!! Οπότε πάμε στη συνέχεια...

Εδώ αντιθέτως ξεκινάμε βουτώντας στη δράση από την αρχή. Η ιστορία σε αρπάζει από τα μαλλιά και σε γραπώνει με βίαιο σχεδόν τρόπο, κάνοντάς σε να ξεχνάς ό,τι έχεις να κάνεις μέσα στην ημέρα σου και να διαβάζεις σα να μην υπάρχει αύριο!

Εδώ οι παίκτες αναζητούν το "κλειδί του ουρανού", που όταν μάθετε τί είναι θα σας σηκωθεί η τρίχα...

Πολλοί λένε πως δε τους άρεσε αυτό το μέρος της τριλογίας. Θα διαφωνήσω κάθετα! Αρχικά δεν έχει όλα αυτά τα κρυφά, άσχετα στοιχεία του γρίφου να σε αποσυντονίζουν και να σε πρήζουν. Δεύτερον, έχει λιγότερους χαρακτήρες, σχετικά, οπότε είναι πολύ πιο "εύκολο" στο να τους ακολουθείς. Και τρίτον, ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΑΜΟΣ!!! Είναι πιο μεγάλο από το πρώτο μέρος αλλά πολύ πιο απολαυστικό και με ωραιότατες ανατροπές!

Και πάμε στο τελευταίο μέρος της τριλογίας. Το μικρότερο βιβλίο από τα τρία. 
Εδώ έχω να πω πως καθυστέρησα να το προχωρήσω, όχι γιατί ήταν βαρετό, κάθε άλλου! Απλά, δεν ξέρω... Το πήρα χαλαρά. 
"Κλειδί του ήλιου" λοιπόν, και τέλος! Finito το Endgame, finito και ο κόσμος;... Θα δείξει!
Εδώ έχουμε και εξωγήινους στο παιχνίδι, έχω να αναφέρω. Μάιστα...
Πολλή, πολλή, ΠΟΛΛΗ δράση από την αρχή. Κάνει μια κοιλιά προς το τέλος αλλά επανέρχεται πολύ γρήγορα με φοβερές ανατροπές!
Βλέπουμε περισσότερο τους παίκτες σαν ανθρώπους και όχι σαν "πιόνια", ενωμένους για έναν στόχο. Να σταματήσει το Endgame για πάντα. Φυσικά δε συμφωνούν όλοι σε αυτό, και εκεί γίνεται το μακελειό.
Μια συμβουλή... Μην αγαπήσετε τους χαρακτήρες! Μιλάμε για φαινόμενο "Game of Thrones"... ΚΑΝΕΙΣ δεν είναι ασφαλής...


"ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ"

"ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ"

"ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ"

Όσο για το γρίφο...δεν ασχολήθηκα καν. Θεώρησα πως αν κάτσω να ασχοληθώ με τη λύση του γρίφου θα χάσω όλη τη μαγεία της ιστορίας. Και το διάβασα και από άλλους σε κριτικές τους. Οπότε θα σας συμβούλευα το ίδιο. Χαζέψτε τις σελίδες με τα περίεργα σχέδια αλλά μέχρι εκεί. Μη σκάσετε ψάχνοντας. 
Εκτός αν σας αρέσει βρε αδερφέ! Εκεί πάω πάσο!!!
Γενικά, ήταν βιβλία που για κάποιο λόγο βαριόμουν ΠΑΝΤΑ να τα διαβάσω, ενώ ήθελα πολύ ταυτόχρονα! Πολύ περίεργο συναίσθημα. Και φυσικά κάθε φορά που "πιεζόμουν" να τα διαβάσω κατέληγα να γυρνάω τις σελίδες ασταμάτητα για ώρες!!! Δε νομίζω να σας απογοητεύσει. Δώστε του την ευκαιρία μόνο. Trust me!
Όπως και να 'χει, enjoy! Και περιμένω τις δικές σας απόψεις! Φιλούμπες!

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, στα ελληνικά, σε μετάφραση Ευγενίας Κολυδά.